De rol van outsider geeft ons voor- en nadelen en maakt onze positie in het veld tamelijk uniek. Wij zijn onbekend in de culturele sector en hebben (onder andere) geen knowhow over collectiebeleid en beheer. Tegelijkertijd brengen wij (bedrijfskundige en zakelijke) competenties mee die veel culturele instellingen momenteel missen. De rol van outsider stelt ons in staat onszelf te positioneren als onafhankelijke derde-partij, die (het opzetten van) samenwerkingsverbanden kan faciliteren; zowel samenwerking tussen instellingen onderling en samenwerking met derden.
Gezien onze positie kiezen wij er bewust voor om te starten door de samenwerking te zoeken met culturele instellingen zelf. Wij zien instellingen als potentiele partners indien:
- De collectie/het instituut ons aanspreekt;
- De instelling, de collectie en het management in onze ogen lange termijn potentie heeft;
-
De instelling een probleem heeft waarbij wij aan een duurzame oplossing kunnen bijdragen, zoals:
- het verhogen van de efficientie van de organisatie;
- bijdragen aan productontwikkeling;
- ondersteunen bij het opzetten van de juiste partnerschappen.
- Het management van de instelling bepaalde basisvaardigheden/visie/ambitie heeft:
- Lange termijn behoud van een culturele instelling begint in veel gevallen met een cultuurverandering. Hier moet men open voor staan (anders denken over de rol van musea en de rol van kunst/erfgoed);
- daarnaast moet men openstaan voor een andere kijk op de organisatie van musea en culturele instellingen in het algemeen.
- (De instelling meerwaarde ziet in samenwerking met ons)